Спроба пяра. Я выбіраю бяспечную дарогу!

Калі я была маленькая, дарога здавалася мне проста шырокай шэрай стужкай, якая вядзе ад дома да школы, парку або бабулі ў госці. Чым старэйшай я станаўлюся, тым ясней разумею: дарога – гэта не проста паласа асфальту, гэта прастора павышанай адказнасці і небяспекі.

Мне дванаццаць гадоў. Узрост, калі ўжо не трымаеш маму за руку пры пераходзе вуліцы, а сама адказваеш за свае ўчынкі. Ніколі нельга пераходзіць дарогу ў навушніках, слухаючы любімую музыку на поўную гучнасць. Чалавек перастае чуць машыну, якая пад’язджае, шум тармазоў або сігнал. У гэты момант ён знаходзіцца ў вялікай небяспецы. І самае страшнае, што гэты ўчынак можа зрабіць няшчасным не толькі аднаго чалавека, але і вадзіцеля, які проста ехаў па сваіх справах.

Паводзіны на дарозе для мяне – гэта праява павагі да сябе і іншых. Выйшаўшы з дому, я ператвараюся ва ўдзельніка дарожнага руху. І ў мяне, як у пешахода, ёсць свае правы і абавязкі. Самае галоўнае правіла, якое я вынесла для сябе: не трэба думаць, што вадзіцель абавязаны мяне заўважыць і спыніцца. Так, ён прафесіянал, але штосьці можа адцягнуць яго ўвагу, асляпіць сонца або ў машыны можа перастаць дзейнічаць тормаз. Нават калі гарыць зялёнае святло святлафора, заўсёды спыніся і паглядзі па баках.

Дарогу заўжды трэба пераходзіць толькі па пешаходным пераходзе. Я шмат разоў бачыла, як мае аднагодкі выбягаюць на “зебру”, уткнуўшыся ў тэлефон, ці як дарослыя перабягаюць дарогу ў неналежным месцы, таму што ім “тут бліжэй”. Нават адна сэканомленая хвіліна не вартая таго, каб рызыкаваць жыццём. “Зебра” – гэта вельмі важная разметка. Вадзіцель бачыць яе і скідае хуткасць, пешаход бачыць яе і пераконваецца ў бяспецы. Але мая дарога ў школу заканчваецца вельмі хутка.

Раней я думала, што правілы – гэта сумна. Што яны прыдуманыя, каб абмяжоўваць нашу свабоду. Але цяпер разумею, што менавіта яны даюць нам гарантыю бяспекі, дазваляюць свабодна і без страху рухацца па горадзе. Выконваць закон дарог – значыць быць дарослым, адказным чалавекам.

Я неідэальная вучаніца: магу атрымаць двойку, забыць дома зменку, але дакладна ведаю, што павінна быць ідэальным удзельнікам дарожнага руху і  выбіраю дарогу, на якой я ўважлівая, ветлівая і асцярожная.

Валерыя НІЧЫПАРОВІЧ,
навучэнка гімназіі № 1 г. Дзятлава

Подписывайтесь на телеграм-канал «Дятлово ОНЛАЙН» по короткой ссылке @gazeta_peramoga

administrator

Recent Posts

Рыхтавацца да зімы – загадзя і грунтоўна

Пад кіраўніцтвам старшыні райвыканкама Андрэя Садоўскага з удзелам старшыні раённага Савета дэпутатаў Аляксандра Бараноўскага прайшло…

9 часов ago

Последствия выплаты заработной платы «в конверте» для нанимателей

Под зарплатой «в конверте» принято понимать незаконную форму  оплаты труда, при которой часть или весь…

9 часов ago

Навучыліся аказваць неадкладную дапамогу

Другі раз запар у Беларусі прайшоў рэспубліканскі міжведамасны адукацыйны праект “Запусці сэрца”, арганізатарамі якога выступаюць…

10 часов ago

Добрахвотнікаў стала больш

У рамках месячніка Таварыства Чырвонага Крыжа ў Дзятлаве адбылося ўрачыстае ўручэнне пасведчанняў новым валанцёрам аб’яднання.…

10 часов ago

Макроэкономическая стабильность и повышение качества жизни. Александр Лукашенко назвал базовые цели ЕАЭС

Президент Беларуси Александр Лукашенко на заседании Высшего Евразийского экономического совета назвал базовые цели ЕАЭС, передает корреспондент БЕЛТА. "Реагировать…

11 часов ago

Программа заключительных мероприятий XV Республиканского фестиваля национальных культур

Подписывайтесь на телеграм-канал «Дятлово ОНЛАЙН» по короткой ссылке @gazeta_peramoga

11 часов ago