Праект “#Місія 101: той, кім я ганаруся”. Аляксандра Нашуцінская: “Мне ёсць на каго раўняцца”

Ратаўнікі Беларусі – сапраўдныя прафесіяналы, мужныя, валявыя, рашучыя, адказныя. Яны супрацьстаяць стыхіі, абараняюць жыццё і шчасце людзей. Пра герояў сучаснасці, якія сёння працуюць у раённым аддзеле па надзвычайных сітуацыях, на старонках газеты “Перамога” раскажуць тыя, хто за іх перажывае і ганарыцца імі.

Аляксандра Нашуцінская – гонар Дварэцкай сярэдняй школы. Спартсменка, актывістка, яна не раз выступала за навучальную ўстанову на конкурсах і спаборніцтвах рознага ўзроўню. Сама Аляксандра кажа, што яе характар – вынік правільнага выхавання, у якім прымаюць непасрэдны ўдзел не толькі бацькі, але і яшчэ адзін чалавек, які стаў для яе прыкладам у спорце і многіх іншых правільных рэчах. Гэта брат яе мамы Яўгеній Паўлоўскі, не толькі дзядзька і хросны бацька, а таксама добры сябар і дарадца ў самых розных жыццёвых сітуацыях.

У пажарна-выратавальнай часці № 1 горада Дзятлава, дзе Яўгеній Васільевіч служыць майстрам-ратаўніком, сустрэліся, каб пагутарыць пра работу, мары, характар, фізкультуру, без якой немагчыма быць паспяховымі.

На пытанне, ці ганарыцца тым, што родны чалавек служыць ратаўніком, Аляксандра Нашуцінская  адказвае станоўча:

– Мой дзядзя – добры, шчыры і мужны чалавек. Я лічу, што толькі такія людзі павінны працаваць у МНС. А яшчэ ратаўнікам немагчыма выконваць сваю работу на высокім узроўні без адпаведнай фізічнай падрыхтоўкі, у чым ён таксама найлепшы.

Яўгеній Васільевіч падтрымлівае размову, узгадвае, што са школы любіў спорт, але займаўся ім проста для задавальнення: бегаў кросы за каледж, дзе вучыўся, атрымліваў медалі і дыпломы за лёгкаатлетычныя спаборніцтвы. З пачаткам работы ў дзяжурнай змене, першымі выездамі на пажар прыйшло разуменне, што займаўся недарма: ад фізічнай формы, вытрымкі, загартаванасці ратаўніка можа залежаць не толькі вынік работы, але і жыццё іншых людзей. З таго часу спорт – абавязковы штодзённы рытуал. Невыпадкова майстар-ратаўнік і цяпер паказвае спартыўныя рэкорды, абараняючы гонар роднага аддзела па надзвычайных сітуацыях на спаборніцтвах і турыстычных злётах.

– Работа ратаўніка – гэта не геройства, а пастаянная самадысцыпліна, адукацыя і развіццё, – дзеліцца Яўгеній Паўлоўскі. – Калі ў змену ёсць выезд на складаны пажар, такую нагрузку нялёгка вытрымаць нават маладым 20-гадовым хлопцам, выручае толькі загартоўка і каманднае ўзаемадзеянне.

Аляксандра Нашуцінская не адстае ад старэйшага таварыша: займаецца лёгкай атлетыкай, гуляе ў футбол і з задавальненнем бегае наперагонкі  з дзядзькам.

– Ці памянялася што-небудзь у вашых узаемаадносінах, калі дзядзя стаў ратаўніком?

– Істотна не змянілася, па-ранейшаму ён мне як сябар і старэйшы брат. Аднак дзядзя Жэня стаў больш строгім і правільным, пастаянна клапоціцца аб бяспецы нас, родных людзей. Я зразумела словы, што работа ратаўніка – гэта лад жыцця, нават калі ты здаў змену і знаходзішся на выхадным. Цяпер яшчэ мацней паважаю людзей гэтай прафесіі. 

Калі Аляксандры  прапанавалі папоўніць рады раённага камітэта Беларускай моладзевай арганізацыі ратаўнікоў-пажарных, яна адразу пагадзілася.

– Мы былі ў дзявятым класе, калі мяне і аднакласнікаў запрасілі ўступіць у моладзевую арганізацыю ратаўнікоў-пажарных, і мы ўсе вырашылі, што гэта крута – супрацоўнічаць з ратаўнікамі, раўняцца на іх, дапамагаць людзям, – расказвае дзяўчына. – Мы ўжо паспелі паўдзельнічаць у акцыях і аказаць дапамогу пажылым.

Аляксандра Нашуцінская не проста так стала юным ратаўніком-пажарным: яна бачыць сваю будучыню ў гэтай прафесіі. Яўгеній Паўлоўскі перажывае, што пляменніцы будзе няпроста, але паважае яе выбар і падтрымлівае слушнымі парадамі. 

– Мне ёсць на каго раўняцца, – кажа яна. – Мой дзядзя – ратаўнік, і на яго прыкладзе я ўпэўнілася, што ў гэтай прафесіі спалучаецца ўсё, што я люблю: спорт, дысцыпліна, патрыятызм і дапамога людзям. У мяне выпускны клас, таму старанна займаюся, каб паступіць у профільную ВНУ.  

Наталля АВЯРЧУК

Подписывайтесь на телеграм-канал «Дятлово ОНЛАЙН» по короткой ссылке @gazeta_peramoga

#нашелучшее #нашалепшае 

administrator

Recent Posts

Холода не прощают беспечности

С наступлением поздней осени на первый план выходит риск возникновения пожаров и чрезвычайных ситуаций в…

7 часов ago

Ведае ўчастковы. Дайце, калі ласка, чэк

Пытанне: купляў на рынку куртку і папрасіў выдаць чэк. Прадавец сказаў, што не можа гэта…

8 часов ago

Праект “Жамчужыны зямлі Дзятлаўскай”. Таісія Сакалоўская: “Не магу сядзець без справы”

Творчы калектыў сектара нестацыянарнага абслугоўвання насельніцтва наведаў 80-гадовую юбілярку з аграгарадка Войневічы Таісію Сакалоўскую, каб…

8 часов ago

“Храму ведаў” гарпасёлка Наваельня 60 гадоў

Поўная зала сяброў, шчырыя пажаданні, цёплыя апладысменты, кранальныя ўспаміны, мілагучныя песні, памятныя падарункі – так…

21 час ago

В Дятловском районе завершилось специальное профилактическое мероприятие «Дом без пожара»

На территории Дятловского района завершилось специальное профилактическое мероприятие «Дом без пожара», направленное на предупреждение пожаров…

21 час ago

Тры дзесяцігоддзі, прысвечаныя людзям

У Новаяльнянскім сельскім выканаўчым камітэце на заслужаны адпачынак урачыста праводзілі кіраўніка спраў Ірыну Каспяровіч. Ірына…

22 часа ago