Праект “Жамчужыны зямлі Дзятлаўскай”. Таісія Сакалоўская: “Не магу сядзець без справы”

Творчы калектыў сектара нестацыянарнага абслугоўвання насельніцтва наведаў 80-гадовую юбілярку з аграгарадка Войневічы Таісію Сакалоўскую, каб павіншаваць жанчыну з цудоўнай датай, падарыць ёй найлепшыя пажаданні, песні і даведацца пра гісторыю яе жыцця.

Нарадзілася Таісія Рыгораўна ў вёсцы Мілашэвічы Слонімскага раёна. Бацькі працавалі ў калгасе, бацька быў жывёлаводам, маці – паляводам. Нялёгка прыходзілася, бо яшчэ і дома трымалі гаспадарку, садзілі вялікі агарод – вядома ж, трэба было пракарміць і выгадаваць шасцёра дзяцей.

Пайшла дзяўчынка ў школу ў вёсцы Харабровічы, з самага пачатку навука давалася ёй лёгка, усё было цікава, а працягнула вучобу ў Казлоўшчыне. Так склалася, што пасля заканчэння школы пачала працаваць выхавальнікам. Ужо на наступны год паступіла на завочнае аддзяленне матэматычнага факультэта ў Гродзенскі дзяржаўны ўніверсітэт імя Я. Купалы і адначасова працавала настаўніцай матэматыкі Харабровіцкай школы. Затым яе прафесійны шлях працягнуўся ў Малашастакоўскай школе, дзе яна нават некаторы час выкладала сваю любімую матэматыку і ўжо на заслужаным адпачынку.

Таісія Рыгораўна – прыклад працавітасці, любові да жыцця і актыўнай жыццёвай пазіцыі.

– Як вясковы чалавек, не магу і цяпер сядзець без справы, – гаворыць юбілярка. – З вясны па восень даглядаю агарод, бо люблю не толькі сваю агародніну, але і сам працэс вырошчвання раслін. Усё жыццё з задавальненнем хадзіла ў лес па грыбы і ягады, але апошнім часам, на жаль, сталі балець ногі, таму далёка не хаджу. У халодную пару года, ды і проста па вечарах, чытаю газеты і часопісы, люблю разгадваць рэбусы і сканворды, якія добра трэніруюць памяць. Вельмі даспадобы мне тэлеперадача “Я ведаю”, гляджу на школьнікаў, якія ў ёй удзельнічаюць, і ўспамінаюцца мае гады працы настаўніцай: які цудоўны быў час, як цікава было працаваць з дзецьмі, ганарыцца іх поспехамі. А як я радавалася, калі мае вучні прымалі ўдзел у раённых алімпіядах па матэматыцы і неаднаразова займалі там прызавыя месцы!

Цяпер Таісія Рыгораўна жыве адна, але ў многім ёй дапамагае любімая ўнучка Вольга. І купляе ўсё неабходнае, і дома прыбярэ, у агародзе папрацуе.

Нягледзячы на ​​ўзрост, Таісія Рыгораўна застаецца энергічнай і пазітыўнай. Яе гісторыя – гэта прыклад таго, як важна знаходзіць радасць у кожным дні і цаніць тое, што маеш, не спыняцца на дасягнутым і працягваць рухацца наперад.

Святлана ГРЫШЫНА

Подписывайтесь на телеграм-канал «Дятлово ОНЛАЙН» по короткой ссылке @gazeta_peramoga  

#нашелучшее #нашалепшае #годбелорусскойженщины 

administrator

Recent Posts

Холода не прощают беспечности

С наступлением поздней осени на первый план выходит риск возникновения пожаров и чрезвычайных ситуаций в…

4 часа ago

Ведае ўчастковы. Дайце, калі ласка, чэк

Пытанне: купляў на рынку куртку і папрасіў выдаць чэк. Прадавец сказаў, што не можа гэта…

4 часа ago

“Храму ведаў” гарпасёлка Наваельня 60 гадоў

Поўная зала сяброў, шчырыя пажаданні, цёплыя апладысменты, кранальныя ўспаміны, мілагучныя песні, памятныя падарункі – так…

17 часов ago

В Дятловском районе завершилось специальное профилактическое мероприятие «Дом без пожара»

На территории Дятловского района завершилось специальное профилактическое мероприятие «Дом без пожара», направленное на предупреждение пожаров…

18 часов ago

Тры дзесяцігоддзі, прысвечаныя людзям

У Новаяльнянскім сельскім выканаўчым камітэце на заслужаны адпачынак урачыста праводзілі кіраўніка спраў Ірыну Каспяровіч. Ірына…

19 часов ago

Гран-пры і медаль “Прадэкспа-2026” – у дзятлаўскіх сыроў

У Мінску прайшла Міжнародная спецыялізаваная выстава-кірмаш, дзе сваю прадукцыю прадставілі 160 кампаній з сямі краін…

20 часов ago