Як вада пранікае ва ўрадлівую глебу, даючы жыццё маладзенькім парасткам, так і культура пранікае ў душы людзей, выяўляючы самабытныя народныя таленты.

Бо спакон вякоў людзі імкнуліся не толькі расціць хлеб, але і спяваць песні, пісаць вершы, чытаць кнігі.

Вялікую любоў да друкаванага слова праз усё жыццё ў сваім сэрцы пранесла наша зямлячка, ураджэнка вёскі Драбавічы, цяпер жыхарка Дубароўшчыны, былая дэпутат Вярхоўнага Савета БССР, чалавек з актыўнай жыццёвай пазіцыяй Ядвіга Бенедыктаўна Чудзілоўская (у дзявоцтве Леашкевіч).

Шмат выпрабаванняў выпала на яе долю. Першым стала заўчасная смерць бацькі. Ядзі, як старэйшай у шматдзетнай сям’і, давялося дапамагаць матулі. Жыццё было галоднае, пасляваеннае, і ў чатырнаццацігадовым узросце дзяўчына пайшла працаваць на ферму. Участак дастаўся складаны – гадаваць маленькіх цялят, але бойкі характар дапамагаў Ядзі спраўляцца і мець высокія паказчыкі. Другім выпрабаваннем стала хвароба – арганізм дзяўчынкі-падлетка не справіўся з нагрузкамі, праз тры гады давялося звольніцца з работы, прайсці курс лячэння. Некаторы час Ядвіга працавала афіцыянткай у Казлоўшчынскай сталовай. Тут сваю перадавую работніцу сустрэў тагачасны старшыня калгаса “Слава працы” Павел Фёдаравіч Сарадоеў і прапанаваў вярнуцца. Ядвіга згадзілася, бо зямля і гаспадарка былі яе стыхіяй.

З вяртаннем у калгас пачаўся новы перыяд у жыцці Ядзі Леашкевіч. Яна па-ранейшаму была ўдарніцай працы, паступова ў характары пачалі праяўляцца арганізатарскія здольнасці, іх заўважылі, дзяўчыну прынялі ў камсамол, абралі старшынёй моладзевай пярвічкі. Кожную вольную хвілінку Ядвіга праводзіла з карысцю, шмат чытала, адчувала вострую патрэбу ў новых ведах, таму хутка ўзяла на сябе ролю грамадскага бібліятэкара (раней бібліятэка была нагрузкай для паштальёна). Яе дом ператварыўся ў хату-чытальню, якую наведвалі больш за 160 чытачоў, а фонд вырас да тысячы кніг. За плённую работу ў гэтым кірунку Ядвіга Леашкевіч была ўзнагароджана граматай Міністэрства культуры СССР за подпісам Кацярыны Фурцавай.

Разбірацца ў тонкасцях “кніжнай” справы дзяўчыне дапамагла тагачасная бібліятэкар Казлоўшчынскай бібліятэкі Людміла Юткіна, якая ў далейшым часта выконвала ролю старэйшага сябра і дарадцы. Менавіта па парадзе Людмілы Іосіфаўны Ядвіга пры стварэнні самадзейнага творчага калектыву вёскі Драбавічы заручылася падтрымкай у тагачаснага дырэктара Казлоўшчынскага дома культуры Арсенія Яскельчыка і мастацкага кіраўніка Надзеі Парфёнавай. Творчы калектыў не мог не нарадзіцца ў вёсцы, дзе жылі аж 17 гарманістаў-самавучак, а спявалі яны так, што было чутно па ўсім наваколлі.

З ініцыятывы старшыні калгаса Паўла Сарадоева Драбавіцкі калектыў пазней быў аб’яднаны з самадзейнасцю вёскі Падвялікае. Так два вытокі народнай самадзейнасці ўліліся ў калгасны ансамбль “Рэчанька”, які за перыяд свайго існавання стаў добра вядомым у раёне і вобласці. Ядвіга Чудзілоўская пэўны час была вядучай і перад кожным выступленнем “Рэчанькі” чытала гледачам верш-зварот напісаны ўсё той жа Людмілай Юткінай. Так, дзякуючы людзям працы, на нівах гаспадаркі рос хлеб, а над нівамі звінелі песні.

У 1963 годзе Ядвігу Чудзілоўскую абралі дэпутатам Вярхоўнага Савета БССР. За сваё жыццё гэта простая вясковая жанчына паспела многае: не толькі сама атрымала веды і выбілася ў людзі, але і праклала дарогу многім сваім землякам.

І сёння Ядвіга Бенедыктаўна захоўвае стосы газет і часопісаў, дзе былі надрукаваны артыкулы пра яе і блізкіх, ёсць тут і ўзнагароды, праўда, самыя значныя з іх жанчына аддала ў музей. “Гэта ўсё маё жыццё” – прызнаецца мая субяседніца, але я ведаю, што памяць аб працоўных подзвігах, грамадскіх і творчых дасягненнях Ядвігі Чудзілоўскай захоўваецца не столькі на пажоўклых газетных старонках, як у сэрцах землякоў, разам з якімі яны будавалі надзейны падмурак нашага сённяшняга жыцця. І няхай мнгія факты мінулага сталі гісторыяй, галоўнае застаецца з намі: старэйшае пакаленне паказала нам дастойны прыклад, на які не сорамна раўняцца і сёння.

Ірына СТЫРНІК

Подписывайтесь на телеграм-канал «Гродно Медиа Group» по короткой ссылке @GrodnoMediaGroup

administrator

Recent Posts

Дзятлаўшчына стане тэмай першага выпуска новага тэлепраекта

Дзятлаўскі раён стане першым у цыкле тэлеперадач тэлеканала “ВоенТВ” з рабочай назвай “У добры шлях”,…

19 часов ago

Адзін дзень са студатрадам

Практыка ў раённай газеце – гэта новыя эмоцыі штодня. За два тыдні мне прыйшлося паспрабаваць…

19 часов ago

Карыстайцеся інтэрактыўнай картай “аднаго акна”

Для ажыццяўлення агульнай каардынацыі дзейнасці дзяржаўных органаў, іншых арганізацый, службы “адно акно” Міністэрствам юстыцыі распрацавана…

20 часов ago

Пытанне – адказ. Якія лішкі з агарода можна здаць у нарыхтоўку?

Дзятлаўчане цікавяцца: ці прымае сёлета Дзятлаўскі філіял Гродзенскага аблспажыўтаварыства сезонную прадукцыю ад фізічных асоб і…

21 час ago

Праект “#Місія 101: той, кім я ганаруся”. Данііл Вяргун: “Работа з настаўнікам – гэта поўнае пагружэнне”

Ратаўнікі Беларусі – сапраўдныя прафесіяналы, мужныя, валявыя, рашучыя, адказныя. Яны супрацьстаяць стыхіі, абараняюць жыццё і…

22 часа ago

Урожайность зерновых превышает прошлогоднюю по всем областям

Урожайность зерновых превышает прошлогоднюю по всем областям страны, сообщили в пресс-службе Министерства сельского хозяйства и…

23 часа ago