Імя на Дошцы гонару. Канстанцін Вінцукевіч: “Да кожнага трэба знайсці падыход”

Звычайны дзень у сельскім выканаўчым камітэце: хтосьці просіць пахадайнічаць аб больш спрыяльным раскладзе аўтобусаў, другі пытае, куды вывозіць смецце, трэці скардзіцца на стан дарог. Гэта можа здацца руцінай, але для старшыні сельвыканкама няма дробязяў. І ўсе гэтыя пытанні неабходна вырашаць хутка, а галоўнае – эфектыўна. На выдатна спраўляецца са сваімі абавязкамі старшыня Дварэцкага сельвыканкама Канстанцін Вінцукевіч, нездарма сёлета яго імя занесена на раённую Дошку гонару. 

– Пэўна, адна з самых складаных работ – гэта з людзьмі, – разважае Канстанцін Адамавіч. – Усе яны розныя, да кожнага трэба знайсці падыход, умець выслухаць і імкнуцца выканаць іх просьбы. Адмовіць – гэта лягчэй за ўсё. Я гавару людзям: мы выканаўчая ўлада – выконваем тое, што нам прадпісана. І не заўсёды гэта атрымліваецца так, як хоча чалавек, бо ўсё неабходна рабіць у рамках закона.

А добра разумець мясцовых жыхароў, па-гаспадарску вырашаць пытанні добраўпарадкавання Канстанціну Вінцукевічу дапамагае тое, што сам ён мясцовы жыхар –  нарадзіўся ў вёсцы Старына Дварэцкага сельсавета і ўсё жыццё жыве на малой радзіме.

Пасля заканчэння Мінскага сельгасінстытута працаваў загадчыкам майстэрняў у калгасе імя К. Заслонава, майстрам вытворчага навучання ў вучэбна-вытворчым камбінаце ў Дварцы, галоўным інжынерам у КСУП “Дварэц-Агра” і на мясцовым ільнозаводзе. А ў 2018 годзе яго абралі старшынёй сельвыканкама. Да слова, Дварэцкі сельскі савет адзін з самых вялікіх у раёне – тут 43 населеныя пункты, з іх – тры аграгарадкі, насельніцтва – 1535 чалавек.

Паспрабаваўшы розныя месцы работы, мужчына адзначае, што ўсюды ёсць свае і складанасці, і перавагі. Але да ўсяго можна прызвычаіцца, з усім справіцца, калі адносішся да сваіх абавязкаў з адказнасцю, сумленна.

– Як звычайна праходзіць рабочы дзень старшыні сельвыканкама?

– У кабінеце знаходжуся мала, у асноўным пытанні рашаю на выездах. Па тэлефоне, напрыклад, не так зручна размаўляць з чалавекам, як ужывую, калі можна больш данесці і зразумець. Дарэчы, работы хапае круглы год. Зімой – па расчыстцы дарог, абследаванні домаўладанняў людзей пэўных катэгорый, вясной і летам – па добраўпарадкаванні, шмат работы цяпер па барацьбе з баршчавіком і залатарнікам.

– Ці часта да вас звяртаюцца вяскоўцы з просьбамі?

– Афіцыйных зваротаў няшмат, а вось з вуснымі прапановамі або пытаннямі часта прыходзяць, могуць тэлефанаваць нават у нерабочы час або выхадныя дні. Нікога не пакідаем без увагі. Просяць дапамагчы ў спілоўванні аварыйных дрэваў на агульных тэрыторыях. Звяртаюцца па пытанні падсыпкі, абкошвання абочын, грэйдзіравання або зімой ачысткі дарог – тут нам дапамагаюць нашы сельгаспрадпрыемствы “Дварэц-Агра” і “Граніт-Агра”, ільнозавод, Боркаўскі вытворчы ўчастак Рагозніцкага крухмальнага завода. Нават гэтай снежнай зімой спраўляліся, скаргаў ад людзей не было. Частыя звароты – па навядзенні парадку на могілках: выдаленні дрэваў (сёлета ЖКГ спілавалі 15) або вывазе смецця. Бывае, просяць знайсці пакупнікоў на дом, бо самі жывуць далёка. Каму дровы на зіму дапамагаем набыць, траву пакасіць. Здараецца, і ў спрэчках паміж суседзямі разбіраемся, імкнёмся памірыць.

– Як лічыце, ці камфортна сёння жыць у сельскай мясцовасці?

– У нашым сельсавеце стараемся, каб людзям было зручна. У нас тры стацыянарныя гандлёвыя кропкі – у аграгарадках Дварэц, Белагурна і Раготна, у астатнія вёскі прыязджаюць аўтамагазіны. Нараканняў на іх работу няма. Наадварот, сталыя людзі рады, што машына спыняецца ў некалькіх кропках у вёсцы і не трэба ісці далёка, бо многім цяжка. У Дварцы ёсць паштовае аддзяленне, пункты – у Белагурне і Раготне. На добрым узроўні ў нас медыцынскае абслугоўванне – ёсць амбулаторыя, два ФАПы, да жыхароў нават маленькіх аддаленых вёсак рэгулярна прыязджае перасоўны ФАП. У Дварцы працуе цырульня. У цэлым, для людзей робіцца вельмі многа. Суб’ектамі прафілактыкі надаецца шмат увагі катэгарыраваным грамадзянам – пенсіянерам, інвалідам, адзінокім людзям. Зразумела, адначасова ўсім не дапаможаш, некаторыя просьбы выканаеш за дзень-два, а іншыя патрабуюць больш доўгага разбіральніцтва.

– Актуальнае пытанне – добраўпарадкаванне. Якія работы ў вас вядуцца?

– Іх хапае круглы год. Разбіраемся з пустымі і трухлявымі дамамі. Сёлета ўжо знесены чатыры, плануем яшчэ два, у мінулым годзе – шэсць. У вёсцы Пузавічы пустыя зарослыя кустоўем участкі пасля дамоў, якія шмат гадоў таму былі разабраны, прыведзены ў парадак і ўведзена ў севазварот каля 11 гектараў земляў. У мінулым годзе за базавую велічыню было прададзена шэсць дамоў, сёлета – два. Сочым за парадкам ва ўсіх населеных пунктах, праводзім суботнікі з удзелам насельніцтва на могілках. Бывала, чуеш ад кагосьці, што цяпер у вёсках мала жыхароў, таму старшыні няма чаго рабіць. Але не згаджуся з гэтым. Раней, калі вёскі былі густа заселеныя, усе трымалі вялікія гаспадаркі, было ўсё абкошана, гаспадары сачылі за сваімі сядзібамі і вакол іх. Цяпер вакол пустых дамоў за парадкам павінен сачыць сельвыканкам.

– У апошнія гады насельніцтва ў сельскай мясцовасці памяншаецца? На ваш погляд, як можна адрадзіць вёску, каб жыццё кіпела, як раней, было шмат моладзі?

– Пытанне даволі складанае. Пэўна, неабходна, каб былі добрыя ўмовы жыцця, работы і дастойная аплата працы. Зусім маленькія, аддаленыя вёсачкі ўжо наўрад ці стануць вялікімі і ажыўленымі, а вось такія, як аграгарадкі, у прыватнасці, наш Дварэц, неабходна трымаць, развіваць. А ўвогуле, хто любіць вясковую цішыню, прыгажосць прыроды або каму надакучыла мітусня і паспешлівасць вялікага горада, той з задавальненнем будзе жыць і ў вёсцы.

– Працаваць умееце, а як адпачываеце ў вольны час?

– Лепшы адпачынак – праводзіць час з сям’ёй. Дзеці ўжо дарослыя, даўно паехалі з роднага дома, стварылі свае сем’і. Але летам прывозяць нам з жонкай унукаў – іх у нас чацвёра. Вельмі люблю бавіць з імі час: і гуляем разам, і да работы якой прывучаю, стараюцца мне дапамагаць. Часам гарэзлівыя, як і ўсе дзеці, але з імі цікава і весела. Як любы вясковы чалавек, я аматар грыбнога “палявання” – гэта для мяне і адпачынак для душы, і карысць.

Святлана ГРЫШЫНА

Подписывайтесь на телеграм-канал «Дятлово ОНЛАЙН» по короткой ссылке @gazeta_peramoga