Афганистан — это взрывы и слёзы.
Слезы от горьких потерь.
А дома рыдает старуха,
И настежь распахнута дверь.
Тридцать лет уж прошло….
А боль остается…..
И сердце не в силах забыть…
И кажется ей, что сын к ней вернется
С той страшной далекой войны….
Много лет уж прошло,
А она вспоминает…
Солдатика — сына своего,
Который служил там, в Афгане,
И писем не пишет давно.
Ей кажется, он на задании,
А может, идёт сейчас бой…
Стоит пред иконой старуха,
С опущенной вниз головой.
И нам догадаться не трудно,
О чём молит Бога она,
Чтоб всё поскорей завершилось,
И кончилась эта война.
Чтоб дети домой воротились,
И мир наступил, наконец….
А писем от сына родного
Как не было, так их и нет.
Афганистан — это взрывы и слёзы.
Слезы от горьких потерь.
А дома рыдает старуха,
И настежь распахнута дверь.
Ксения ЛАГУТА,
учащаяся 10 класса Дворецкой средней школы
Як дружна пырснулі сады,Закалыхаліся пад ветрам.Ляціць над светам пах такі,Што аж звініць вакол паветра.І з…
7 мая Міжнародны алімпійскі камітэт зняў усе абмежаванні з беларускіх спартсменаў, такім чынам адкрыўшы ім…
Напярэдадні 9 Мая ў рамках мерапрыемстваў у падтрымку дзіцяча-юнацкага футбола ў Рэспубліцы Беларусь Дзятлаўшчыну наведаў…
Дыялогавая пляцоўка пад такой назвай прайшла ў гімназіі № 1 горада Дзятлава. Пагаварылі пра тое,…
Член Пастаяннай камісіі Савета Рэспублікі па эканоміцы, бюджэце і фінансах, начальнік галоўнага фінансавага ўпраўлення Гродзенскага…