Хто паклапоціцца пра жывых?

На Дзятлаўшчыне, як і па ўсёй Беларусі, з асаблівай увагай адносяцца да памяці памерлых продкаў.

Таму Радаўніца (а ў нашай мясцовасці Правадная нядзеля) – хіба што самае масавае мерапрыемства года, калі нават здалёку на малой радзіме збіраюцца сваякі.

Сёлета мы таксама прыехалі на могілкі ў Явар разам з дзецьмі і бацькамі, каб ушанаваць памяць памерлых, абнавіць кветкі, пакласці велікоднае яйка. Але, каб дайсці да месца, дзе на ўскрайку ляснога масіву пахаваны дзядуля і яго радня, давялося абысці ўнушальных памераў звалку. Зразумела, што ўтварылася яна не за адзін дзень (у маім дзяцінстве такой вялікай не помню). Тут ігліца і перапрэлае лісце, прыбранае з магіл, вянкі і нават адламаная стыхіяй галіна сасны, якая дапоўніла ўсю карціну.

Каб не судзіць перадузята, прайшла са “старых” могілак, што размешчаны наводшыбе, на “новыя” ў пошуках іншых звалак і кантэйнераў для смецця. Першых – немалая колькасць, другіх, на жаль, адшукаць не атрымалася. За агароджай могілак знайшлася толькі кантэйнерная пляцоўка, а на ёй… яшчэ адна груда смецця і папялішча: значыць, нехта спрабаваў сабранае смецце спаліць.

Што тут сказаць? І людзей апраўдаць складана: самі ж складзіруюць штучныя вянкі, кветкі ды лампадкі проста пад дрэвамі, абы чуць далей ад магілы. Некаторыя нават памінаюць памерлых тут жа не па царкоўным каноне, пра што сведчаць бутэлькі ад спіртных напояў. І можна зразумець, што могілкі старыя, у сельсавета шмат такіх аб’ектаў…

Можна доўга наракаць на людзей і знаходзіць апраўданні тым, хто не прымае крокі да вырашэння сітуацыі, пакуль не прыязджаеш у памятны дзень на могілкі і не бачыш землякоў, якія ўжо самі ў паважаным узросце, але ўсё адно кожны год прыходзяць здалёку даглядаць за магіламі. Бо больш няма каму гэта рабіць. Выносіць смецце або тым больш вывозіць яго цывілізаваным чынам у іх проста няма сіл і магчымасцяў.

Дык няўжо нерэальна хаця б раз на год арганізаваць транспарт і вывезці звалкі з могілак? А яшчэ лепш – паставіць у некалькіх месцах па пару кантэйнераў, каб тая бабулька ці дзядуля маглі выкінуць смецце па прызначэнні. Аб памерлых у нас ёсць каму паклапаціцца – дапамажыце жывым.

Наталля АВЯРЧУК

Подписывайтесь на телеграм-канал «Дятлово ОНЛАЙН» по короткой ссылке @gazeta_peramoga

administrator

Recent Posts

Справа прыватная – карысць агульная. “Фруктовая крама” са зручным для пакупнікоў графікам

Рамін Чабанаў, гаспадар магазіна “Фруктовая крама”, што знаходзіцца па вуліцы Леніна ў горадзе Дзятлаве, родам…

1 день ago

Выбіраем якасць – купляем сваё. Мэбля для камфорту ад “Пінскдрэў” на любы кашалёк

У горадзе Дзятлаве па вуліцы Слонімскай, 27 працуе фірменны магазін айчыннага вытворцы “Мэбля Пінскдрэў”, які…

1 день ago

26 ліпеня – Дзень работнікаў гандлю

Паважаныя работнікі і ветэраны галіны гандлю! Прыміце шчырыя віншаванні з прафесійным святам! Ваша галіна ўносіць…

1 день ago

Пытанне – адказ. Заплаціць, застанецца без статуса і гарантый

Пытанне: што чакае маладога спецыяліста, які не выйшаў на работу па размеркаванні? Адказ: такі факт…

1 день ago

«Пристегнись к безопасности!»

31 июля Госавтоинспекция проведет Единый день безопасности дорожного движения, посвященный пропаганде использования ремней безопасности, детских удерживающих устройств и мотошлемов.…

1 день ago

Імя на Дошцы гонару. Канстанцін Вінцукевіч: “Да кожнага трэба знайсці падыход”

Звычайны дзень у сельскім выканаўчым камітэце: хтосьці просіць пахадайнічаць аб больш спрыяльным раскладзе аўтобусаў, другі…

2 дня ago