У маі 2015 года фінансавай міліцыяй сумесна з супрацоўнікамі АДАІ і АБЭЗ Слонімскага РАУС у прыгарадзе горада Слоніма быў спынены грузавы аўтамабіль маркі “Івека”, літаральна да верху загружаны пенаполіўрэтанавымі блокамі, якія выкарыстоўваюцца ў вытворчасці, напрыклад, мэблевых вырабаў у якасці набівання.
Праверка дакументаў паказала, што вадзіцель аўтамабіля з’яўляецца наёмным работнікам камерцыйнага прадпрыемства, размешчанага ў горадзе Іванава Брэсцкай вобласці, якое займаецца вытворчасцю і рэалізацыяй дадзенай прадукцыі. Аднак дакументаў (пуцявога ліста, таварна-транспартнай накладной) на груз у вадзіцеля не было, а з яго словаў стала вядома, што тавар прызначаўся для аднаго з прадпрымальнікаў у горадзе Слоніме.
Тое ж самае растлумачыў дырэктар прадпрыемства, які прадаставіў запоўненую ТТН-1 і патлумачыў яе адсутнасць пры транспарціроўцы проста няпамятлівасцю. Але ўзнікае пытанне, як можна загрузіць да верху аўтамабіль таварам, адправіць вадзіцеля ў камандзіроўку ў іншы горад, паказаць яму дакладны адрас дастаўкі (разгрузкі), які, дарэчы, адзначаецца ў таварна-суправаджальных дакументах, і пры гэтым не перадаць яму самі дакументы на перавозку.
У выніку такой “бестурботнасці” тавар коштам амаль у 40 млн. рублёў канфіскаваны, а прадпрыемству пагражае адміністрацыйная адказнасць у выглядзе штрафу па ч. 4 арт. 12. 17 КаАП Рэспублікі Беларусь з магчымасцю канфіскацыі арыштаванага тавару.
С. ТУПТАЛА,
начальнік Слонімскага МА УДФР КДК Рэспублікі Беларусь па Гродзенскай вобласці, маёр фінансавай міліцыі
