Мова родная, мова дзядоў,
Мова веры маёй і надзеі,
Ты прайшла праз нягоды вякоў,
Ды не страціла сілы і веры.
Сёння годна гучыш на зямлі
З вуснаў нашых дзяцей і ўнукаў,
Вывучаюць і горда нясуць
Праз нягоды цябе без прынуку.
Словы ласкі, любові, дабра
Так пяшчотна гучаць, мілагучна.
Ты падобная звону крыніц,
З шумам ветру ў полі сугучна.
Разам з намі была ты ў журбе,
Ваявала на фронце, у тыле.
Наш паклон самы нізкі табе,
Верым шчыра – ніколі не згінеш.
Будзеш вечна гучаць над зямлёй
Беларусі маёй бласлаўлёнай.
Хай гавораць на мове маёй
Землякоў-беларусаў мільёны!
Алена АБРАМЧЫК
Подписывайтесь на телеграм-канал «Дятлово ОНЛАЙН» по короткой ссылке @gazeta_peramoga
