Мой край сінявокі, мой Дзятлаўскі край…

Мой край сінявокі, мой Дзятлаўскі край,
Даўно зараслі твае раны,
Ды помніш, як цёмнаю ноччу глухой
Па лесе ішлі партызаны,
Як кованым ботам чужынец таптаў
Дарогі твае і палеткі,
Як вёскі паліў і людзей забіваў
І гінулі ў полымі дзеткі.
Ты помніш, як гналі народ “на забой”,
Расстрэльныя ямы капалі,
Без жалю знішчалі нявінных людзей
І ў рабства сваё забіралі.
Ты помніш, як мужныя дзеці твае
За праўду святую паўсталі,
Скарыць не змаглі іх ні здзекі, ні смерць,
За волю жыццё аддавалі.
Герояў тваіх будзем помніць заўжды –
Макараў, Булат, Філідовіч, –
Гучаць іх імёны, як звон вечавы,
Як памяць пра долю-нядолю.
Мой край сінявокі, мой Дзятлаўскі край,
Адкрыты табе ўсе дарогі.
Святкуй жа і помні пра радасны дзень –
Святы, светлы Дзень Перамогі!

Алена АБРАМЧЫК

Подписывайтесь на телеграм-канал «Дятлово ОНЛАЙН» по короткой ссылке @gazeta_peramoga