Маленькiя ўчынкi – з вялiкай любоўю
Міжволі кожны з нас, сустракаючы людзей з працягнутай рукой, задумваецца: ці магу я быць сапраўдным дабрачынцам, ці магу я спачуваць?
Прайсці праз пекла — і выжыць
Лёсы, лёсы, лёсы чалавечыя… Бягуць сцяжынкамі, сцелюцца дарогамі, праз палі, лясы, балоты, чые напрасткі, а чые кругамі, зігзагамі. І няма ніводнага лёгкага, няма простага. Але ёсць такія, што, дакрануўшыся да іх, думаеш: як можна было ўсё гэта вынесці і застацца чалавекам са светлай душой і шчырым сэрцам?
Шчасце, падараванае лёсам
Часам можна пачуць: шчаслівы лёс дастаўся чалавеку. Ад чаго ж ён залежыць, гэты шчаслівы лёс?
І была вайна
(Маўклівыя сведкі Першай сусветнай на Дзятлаўшчыне)
Жыццё пад знакам міліцыі
– Як імкліва ляціць час. Здаецца, толькі ўчора зняў форменнае адзенне работніка міліцыі, а на самой справе мінулі дзесяцігоддзі, – паглыбляючыся ва ўспаміны аб мінулым, зазначае старшыня ветэранскай арганізацыі аддзела ўнутраных спраў Дзятлаўскага райвыканкама Аляксандр Ламака.
Раготна называлі Парыжам
“Назва Раготна ўтворана ад назвы-арыенціра: пасяленне на вуглу леса, возера, ракі”, – сцвярджае хранікальна-дакументальная кніга “Памяць. Дзятлаўскі раён”.
85 гадоў з дня нараджэння Вячаслава Адамчыка. Паклон яго зямлі
У вёсцы Варакомшчына, на радзіме Вячаслава Адамчыка, усталявалі мемарыяльны камень з шыльдай у гонар таленавітага пісьменніка.
Не выкрасліць ні з гісторыі, ні з памяці
У гісторыі няма іншых прыкладаў моладзевага руху, які б за гады свайго існавання ахапіў больш за 160 мільёнаў чалавек і мог пахваліцца рэальнымі дасягненнямі. Грамадзянская вайна, працоўныя пяцігодкі, гераізм у гады Вялікай Айчыннай вайны, цаліна, ударныя будоўлі – усё гэта старонкі гісторыі камсамола.
Культурных справаў майстры. Хто атрымаў Ганаровыя граматы райвыканкама?
Прыгожай восеньскай парой, калі гарадскія вуліцы патанаюць у золаце лісця, сваё прафесійнае свята адзначаюць работнікі культуры.
Стараста вёскі Пацаўшчына
У кожнай вёскі ёсць свая непаўторная гісторыя, свае звычаі і традыцыі і ёсць людзі, якія берагуць гэту гісторыю. У вёсках такія людзі – гэта старасты.