Алена Шыпіла: “Дапамога студатрада гаспадарцы дарэчы”

Працоўны семестр-2018

На гэтым тыдні на працоўную вахту ў КСУП “Хвінявічы” заступілі яшчэ 10 студатрадаўцаў. Іх працоўная задача – відавая праполка. Кожную раніцу моладзь выходзіць у поле пад кіраўніцтвам брыгадзіра-раслінавода гаспадаркі Алены Шыпіла.

Карэспандэнтка газеты пацікавілася ў спецыяліста, ці задаволена яна такой брыгадай.

– Дапамога студатрада нашай гаспадарцы дарэчы, мы разлічваем на маладых работнікаў, бо час палоць зерневыя культуры і бульбу. Студатрадаўцы заняты на праполцы трэцекале, пшаніцы, магчыма, выйдуць на палеткі, дзе расце бульба. Іх бліжэйшая “задача” – 30 гектараў азімай пшаніцы ва ўрочышчы “Аэрадром”.

Студатрад працуе на базе нашага КСУП другі год запар. Летась тут былі працаўладкаваны 14 чалавек. Маладыя работнікі таксама займаліся відавой праполкай, у тым ліку цукровых буракоў, бо на некаторых палях яны месцамі ішлі кветнікамі, і такія расліны неабходна было вырваць. Студатрадаўцы прапалолі больш за 100 гектараў цукровых буракоў – “важкі” ўнёсак у справы гаспадаркі.

Сваімі сёлетнімі падапечнымі, а гэта пераважна дзесяцікласнікі мясцовай школы, я поўнасцю задаволена: дружныя, згуртаваныя, вытрыманыя маладыя людзі. Жадаю ім поспехаў у справах, у вучобе ў выпускным класе і ўдалых паступленняў.

Аб карысці летняй занятасці паразважалі і самі студатрадаўцы.

Арцём Пятліцкі:

– Фізічна працуючы, мы развіваемся. Гэта карысны занятак, бо ў вёсцы асаблівых забаваў летам няма. Сумесная праца дапамагае нам згуртавацца. Плюс да ўсяго – вырашаецца грашовае пытанне. Студатрадаўскі рух дапамагае набыць навыкі работы ў калектыве, робіць нас больш адказнымі за свае справы. Мы, навучэнцы, пачынаем разумець, што зарабіць грошы нялёгка, таму расце павага да бацькоў, імкнешся ім больш дапамагаць.

Вікторыя Скрыпко:

– Другі год запар я ў складзе студатрада. Падабаецца працаваць поруч з сябрамі. У час рабочага семестра мы развіваем свае навыкі, пашыраем кругагляд, зарабляем уласныя грошы. Сваёй працай уносім уклад у развіццё гаспадаркі, дапамагаем роднай зямлі. Значыць свой “кавалак хлеба” за гэта лета вырасцім.

Ірына КАЎКЕЛЬ