Пазнаёміліся ў Гаранях, служаць у Дзятлаве

Шанц быць разам у прафесіі і жыцці выпадае не кожнаму, але ёсць прыемныя выключэнні.

У Дзятлаўскім аддзеле Дэпартамента аховы служыць нямала годных супрацоўнікаў, здольных вынікова рашаць пастаўленыя задачы, сярод іх – сямейная пара Сяргея і Алены Шыпілаў, для якіх выбар міліцэйскай прафесіі паспрыяў яшчэ і асабістаму шчасцю. Будучыя маладыя спецыялісты аховы – выхадцы з розных рэгіёнаў Беларусі. Яны пазнаёміліся на падрыхтоўчых курсах у каледжы Міністэрства ўнутраных спраў Рэспублікі Беларусь, які знаходзіцца ў пасёлку Гарані.

Сяргей Валер’евіч – наш зямляк, ураджэнец аграгарадка Хвінявічы. Скончыў Жыровіцкі дзяржаўны аграрна-тэхнічны каледж, адслужыў тэрміновую службу ў арміі. Калі юнак вярнуўся на малую радзіму, то вырашыў, што далейшая яго прафесія таксама павінна быць звязана са службай, але ўжо ў Дзятлаўскім аддзеле Дэпартамента аховы, адкуль і быў накіраваны на падрыхтоўчыя курсы.

Алена Дзмітрыеўна родам з Гомельшчыны, горада Рэчыцы. Дзяўчына са школьных гадоў марыла працаваць у міліцыі, як яе дзядуля. Пасля заканчэння адзінаццаці класаў паступала ў Акадэмію МУС Рэспублікі Беларусь, але не атрымалася: дзяўчатам значна складаней стаць курсантамі, чым юнакам. З марай сваёй Алена не развіталася, тым больш што ў родным горадзе ёй прапанавалі дастойную альтэрнатыву – стаць супрацоўніцай Рэчыцкага аддзела Дэпартамента аховы. Перад заступленнем на службу накіравалі на курсы ў Гарані.

Менавіта ў падрыхтоўчым цэнтры маладыя людзі, якія былі залічаны ў адну групу, пасябравалі, а праз некаторы час адчулі ўзаемнае прыцягненне. З сям’ёй Сяргея Алена пазнаёмілася яшчэ ў час вучобы: на Дзятлаўшчыну ездзілі гасцяваць на выхадныя. Пасля заканчэння курсаў наш зямляк, якому далі водпуск, таксама накіраваўся ў Рэчыцу знаёміцца з сям’ёй сваёй абранніцы. Потым амаль паўгода маладыя супрацоўнікі служылі кожны ў сваім аддзеле, аднак і на адлегласці не забывалі адзін аднаго. Перавесціся ў Дзятлава Алене Дзмітрыеўне ўдалося толькі ў верасні 2025 года пасля заключэння шлюбу, затое цяпер сямейная пара разам і шчаслівая. На Дзятлаўшчыне новую супрацоўніцу цёпла сустрэў калектыў, спадабаліся ёй раён і горад. Дзятлава дзяўчына лічыць прыгожым, спакойным, утульным, прывабным, хоць райцэнтр значна меншы за родную Рэчыцу. Аб пераездзе не шкадуе, бо працуе на любімай рабоце, побач – каханы муж.

Сяргей Валер’евіч – міліцыянер-вадзіцель групы затрымання, сяржант міліцыі, яго працоўныя будні праходзяць пераважна за рулём. Алена Дмітрыеўна – міліцыянер узвода міліцыі, малодшы сяржант, яе працоўнае месца – пост аховы ў аддзяленні Белаграпрамбанка ў Дзятлаве. Дзяжураць маладыя спецыялісты паасобку, выконваючы кожны свае службовыя задачы, затое на работу і дахаты – толькі разам. Дома абавязкі не дзеляць, хто менш стаміўся, той можа прыгатаваць вячэру. Напружанасць ад складанага працоўнага дня забываюць за сумеснымі размовамі, тым больш што ў кожнага ёсць пачуццё гумару. У вольны час, хоць бывае ён рэдка, стараюцца пабываць у цікавых мясцінах, некалькі месяцаў таму ездзілі ў Санкт-Пецярбург, у наступным годзе мараць пра яшчэ адно падарожжа за межы Беларусі.

Таксама сярод мараў маладой сям’і – атрымаць арэнднае жыллё: яны ўжо сталі на чаргу па паляпшэнні жыллёвых умоваў. У больш аддаленай перспектыве, безумоўна, дзеці і дамашняя ўтульнасць.

Аб выбары прафесіі муж і жонка не шкадуюць: нягледзячы на недахоп свабоднага часу, службай яны задаволены і збіраюцца прысвяціць ёй бліжэйшыя гады жыцця. Алена Дзмітрыеўна хоча паступаць на завочнае аддзяленне, каб атрымаць юрыдычную спецыяльнасць і далей рухацца па кар’ернай лесвіцы.

У жыцці сямейнай пары, нягледзячы на строгасць прафесіі, заўжды ёсць месца рамантыцы. Гэта і сумесныя прагулкі, і прагляд кінастужак, а калі выпадае магчымасць – нават агульныя службовыя троніроўкі па фізічнай падрыхтоўцы. Падобнае яшчэ больш аб’ядноўвае. А што яшчэ трэба для шчасця маладой сям’і? Па меркаванні Шыпілаў, абавязкова неабходны стабільная работа, пастаянны даход, уласнае асобнае жыллё, утульнасць, а галоўнае – каханне і ўзаемаразуменне. Іншым сем’ям раёна яны таксама жадаюць трымацца адзін за аднаго, ніколі не здавацца, ісці наперад да запаветных мараў. Адрасавалі Сяргей Валер’евіч і Алена Дзмітрыеўна пажаданні і сваім саслужыўцам: нягледзячы на шматзадачныя прафесійныя будні, заўжды заставацца на пазітыве, а яшчэ класічнае – зорачак на пагоны.     

Прафесія праваахоўніка пачэсная і цікавая. У Дзятлаўскім аддзеле Дэпартамента аховы і сёння чакаюць юнакоў ад 18 да 28 гадоў з высокімі маральна-дзелавымі якасцямі, здольных стаць на абарону грамадства і дзяржавы ад злачынных і іншых супрацьпраўных замахаў. Кандыдаты не павінны мець судзімасці і прыцягненняў да адміністрацыйнай адказнасці па пэўных артыкулах. Жадаючых звязаць свой лёс са службай пад знакам савы чакаюць зладжаны, дружны калектыў, магчымасці кар’ернага росту, дастойнае грашовае забеспячэнне, шэраг ільгот і гарантый. Па больш падрабязную інфармацыю аб паступленні на службу можна звяртацца па тэлефонах: 3-01-33, 3-01-36, а таксама прыходзіць у аддзел па адрасе: г. Дзятлава, вул. Фогеля, 15.

Ірына СТЫРНІК   

Подписывайтесь на телеграм-канал «Дятлово ОНЛАЙН» по короткой ссылке @gazeta_peramoga

#нашелучшее #нашалепшае