Выкананне гэтых рэкамендацый дапаможа не дапусціць пранікнення віруса АЧС на асабісты падворак і захаваць пагалоўе свіней у вашай гаспадарцы.
Афрыканская чума свіней – высоказаразная інфекцыйная хвароба свойскіх і дзікіх свіней, незалежна ад іх полу, узросту і пароды, якая выклікае гібель да 100 працэнтаў пагалоўя.
Вірус афрыканскай чумы валодае высокай устойлівасцю да розных хімічных і фізічных фактараў, таму можа доўга захоўвацца ў знешнім асяроддзі і прадуктах харчавання. У ахалоджаным мясе вірус захоўваецца да 150 дзён, у замарожаным мясе –да 1000 дзён, у вэнджаных вырабах – да 6 месяцаў, у трупах жывёлін – да 10 тыдняў.
Асноўнай крыніцай узбуджальніка АЧС у дзікай прыродзе з’яўляюцца дзікі і аргасавыя кляшчы. З арганізма хворых жывёлін вірус выдзяляецца ў знешняе асяроддзе з фекаліямі, мачой, слінай.
Асноўнымі шляхамі перадачы і заражэння вірусам з’яўляюцца прамы кантакт, праз кроў, трупы загінулых жывёлін, скормліванне адходаў, якія ўтрымліваюць вірус АЧС, прадметы догляду. Пераносчыкамі віруса АЧС з’яўляюцца таксама грызуны, крывасмактальныя насякомыя і чалавек. Чалавек пасля наведвання лесу можа занесці вірус АЧС на асабісты падворак на вопратцы і абутку.
Афрыканская чума развіваецца імкліва. Ад пападання віруса ў арганізм да праяўлення клінічных прыкметаў захворвання праходзіць да 10 дзён. Смерць жывёліны наступае на 1-5-ы дзень, радзей – пасля 10-га дня. Першымі прыкметамі захворвання з’яўляюцца адмова жывёлін ад корму і павышэнне тэмпературы цела да 42 градусаў. Характэрнымі прыкметамі таксама з’яўляюцца рвота, прыгнечаны стан жывёліны, смага. Можа наступіць параліч задніх канечнасцяў, крывавы панос, крывавыя выдзяленні з носу. На скуры ўнутранай паверхні сцёгнаў, на жываце, шыі, на пятачку і хвасце з’яўляюцца чырвона-фіялетавыя плямы.
Захворванне лячэнню не паддаецца. Акрамя таго, лячыць АЧС забаронена. Вакцыны супраць дадзенага захворвання дагэтуль не распрацаваны.
Для папярэджання захворвання свіней у асабістых гаспадарках грамадзян трэба выконваць наступныя рэкамендацыі:
– асабістыя падсобныя гаспадаркі павінны быць агароджаны;
– забараняецца скормліваць жывёлінам харчовыя адходы, якія змяшчаюць кампаненты жывёльнага паходжання;
– утрымліваць жывёлін належыць толькі ў хлявах, для догляду свіней трэба прадугледзець асобную спецыяльную вопратку і абутак;
– трэба прадухіліць пранікненне ў памяшканне грызуноў і дзікіх птушак, не дапускаць размнажэння мух;
– нельга набываць свіней і прадукты забою свіней у нявызначаных для гэтага месцах;
– усе віды кормаў, што выкарыстоўваюцца для кармлення свіней (бульба, буракі, гарбузы, зернесумесі і іншае) павінны быць падвергнуты тэрмічнай апрацоўцы (кіпячэнню);
– для кармлення свіней варта карыстацца канцэнтраванымі кармамі, набытымі праз сістэму Белкаапсаюза і іншыя дзяржаўныя гандлёвыя сеткі;
– забаронены надворны забой і рэалізацыя свініны без правядзення перадзабойнага агляду і ветэрынарна-санітарнай экспертызы мяса і прадуктаў забою спецыялістамі дзяржаўнай ветэрынарнай службы.
Належыць неадкладна паведамляць аб усіх выпадках захворвання і гібелі свіней, а таксама аб выяўленні трупаў дзікоў у дзяржаўную ветэрынарную службу або мясцовы выканаўчы камітэт.
Б. КУЛЕШ,
галоўны ветэрынарны доктар Дзятлаўскага раёна
