Незвычайныя прадметы старажытнасці нядаўна былі выяўленыя ў кладоўцы Свята-Успенскага храма вёскі Лаўрышава Навагрудскага раёна. Адзін з такіх рарытэтаў адносіцца да Х стагоддзя ад Нараджэння Хрыстовага.
Як расказаў святар Алег Мініч, у час агляду памяшкання ён выпадкова выявіў два пазалочаныя сподкі з гравіраванымі выявамі крыжоў. Прыборы выкарыстоўваліся ў свой час пры здзяйсненні таінства Еўхарыстыі. Адзін з іх мае надпіс на лацінскай мове: “посуд царквы Нягневіцкай 1765 года”. Для даведкі: храм Успення Прасвятой Багародзіцы ў сяле Лаўрышава пабудаваны ў 1756 годзе (па іншых звестках, у 1798 годзе) з дрэва ў выглядзе карабля па ўзоры храма Свята-Елісееўскага Лаўрышаўскага манастыра. Узнікае пытанне: якім чынам прадмет набажэнства трапіў з адной царквы ў іншую?
На другім сподку царкоўна-славянскімі лічбамі выбіта “6412”. Сам святар не можа сказаць, што азначае гэтая лічба. Ёсць здагадка, што гэта летазлічэнне ад стварэння свету, ад Нараджэння Хрыстовага гэта 903-і год. І падстава для гэтага ёсць. Даўней, аж да Кастрычніцкай рэвалюцыі 1917 года, гады на пісьме пазначаліся лічбамі царкоўна-славянскай азбукі. Дакладная дата заснавання манастыра невядомая. Першае яго ўпамінанне ў летапісе адносіцца да 1262 года. Атрымліваецца, што манастыр з’явіўся амаль на чатыры стагоддзі раней? Але ж святы роўнаапостальны князь Уладзімір хрысціў Русь у 988 годзе, пазней на 85 гадоў. Пытанняў больш, чым адказаў.
Знаходку перадалі ў царкоўна-археалагічны музей Лаўрышаўскага Свята-Елісееўскага манастыра. Па словах захавальніка музея, адкрытыя еўхарыстычныя прадметы адносяцца да найстаражытнейшых рэліквій манастыра.
Ігар ЗІНЧАНКА
