Categories: Грамадства

Трыццаць год…

Трыццаць год… Быццам дзень адзін,

Учора дваццаць – сёння пяцьдзясят.

Жывы… А сум і горыч у вачах:

Малюнкі бою, ран і той жа страх.

Афган… Навошта гэта? Для чаго?

Жыццё салдат не вартае нічога.

Смерць маладых ад куль без імя Бога,

Не ведалі пра лёс яны нічога.

І марылі аб іншым, аб сваім,

Хацелася дзяцей, кахання, шчасця.

З таварышам дзяліўся кожны з іх:

“Чакаюць дома: мама, тата, Насця”.

І сёння мы ўспамінаем тых,

Хто не пазнаў жыцця і не ўбачыў маму.

Памножым славу і геройства іх,

Яны ў сэрцах родных ззяюць ранай.

Сяргей БЯНЯС,
навучэнец 6 “В” класа сярэдняй школы №3 горада Дзятлава

administrator

Recent Posts

Вас памятае свет уратаваны. Жанчыны, якія набліжалі Перамогу

У Год беларускай жанчыны на старонках газеты “Перамога” расказваем пра нашых зямлячак, якія змагаліся на…

6 часов ago

Словы ўдзячнасці і віншавання – вам, людзі ў белых халатах!

У раённым Цэнтры культуры і народнай творчасці прайшоў святочны канцэрт-шанаванне, прысвечаны надыходзячаму Дню медыцынскіх работнікаў.…

6 часов ago

Па 25 базавых велічыняў за няскошаную траву кожнаму

За невыкананне работ па падтрыманні належнага санітарнага стану на тэрыторыях зямель агульнага карыстання населеных пунктаў,…

8 часов ago

Прафарыентацыя. Каму падыдзе прафесія карэспандэнта

Гэта высвятлялі выхаванцы летніка “Крута” гімназіі № 1 горада Дзятлава, наведаўшыся ў рэдакцыю раённай газеты…

8 часов ago

Канікулы-2026

Чым жыве летнік Выхаванцы летніка “Усмешка” сярэдняй школы № 1 горада Дзятлава імя А. М.…

8 часов ago

22 июня в Дятлово состоится митинг-реквием

Подписывайтесь на телеграм-канал «Дятлово ОНЛАЙН» по короткой ссылке @gazeta_peramoga

12 часов ago