Цудоўнаму бібліятэкару прысвячаецца
Шмат гадоў адпрацавала ў Казлоўшчынскай школьнай бібліятэцы Крупіца Раіса Браніславаўна. У гады яе працы кнігі і бібліятэка былі больш значнай крыніцай ведаў, чым у цяперашні камп’ютарны час. Бібліятэкар дапамагала адшукаць патрэбную літаратуру для сачыненняў, цікавых паведамленняў, заўсёды актыўна ўдзельнічала ў падрыхтоўцы і правядзенні прадметных тыдняў, праводзіла цікавыя бібліяграфічныя ўрокі. А
Калі рукі не ведаюць стомы
Прыемныя абставіны сабралі нас на палетках КСУП “Дварэц-Агра”, дзе ўжо доўгі час працуе спакойны, разважлівы механізатар і разам з тым руплівы працаўнік, якому даверана адказная праца сейбіта, – Анатоль Апанасік. Яго асабістыя дасягненні з году ў год радуюць кіраўніцтва гаспадаркі і калег. Вось і сёлета за высокія паказчыкі ў час
Жаночыя сакрэты паспяховай аграноміі
На палетках раёна знаёмлюся з дзяўчынай, чыю прафесію не проста назваць дзявоцкай: аграном-аграхімік, але яе стойкасці і мужнасці можна пазайздросціць. Алена Піваварчык нарадзілася і вырасла ў вёсцы Круцілавічы Дзятлаўскага раёна, а значыць – наша зямлячка. – З дзіцячых гадоў я марыла стаць доктарам, – расказвае мне Алена, – хацелася дапамагаць
Вячаслаў Адамчык – герой мірнага часу
Чарнобыль. У назву гэтага старажытнага горада быццам закладзена нейкае змрочнае прадказанне – “было, быль”. На жаль, Чарнобыль – гэта не быль сівых стагоддзяў, не мінуўшчына, гэта наша “сёння”, нягледзячы на тое, што прайшло больш за трыццаць гадоў. Усё таму, што на чарнобыльскі алтар многім беларусам давялося пакласці самае дарагое –
Юбілеі сям’і Уласевічаў
Цёплае красавіцкае сонейка сагравае зямлю, у такт павевам ветрыка ківаюць блакітнымі галоўкамі першынцы вясны – пралескі, птушкі ўсё весялей шчабечуць за акном, людзі пачынаюць часцей усміхацца, радуючыся спрыяльнаму надвор’ю. У шчодрым на сонейка красавіку нарадзілася сёлетняя юбілярка Яніна Сяргееўна Уласевіч, у дзявоцтве – Федзюкевіч. Можа таму і па-характары яна чалавек
Сэрцам адданы роднай зямлі
У народзе кажуць: “Хлеб сам не народзіцца, яго сеюць працавітыя рукі сейбіта”. Малады перспектыўны механізатар, лепшы працаўнік -сейбіт і разам з тым просты, вясёлы вясковы хлопец Павел Сухецкі працуе ў КСУП “Войневічы”. Родам ён з вёскі Лядзіны Дзятлаўскага раёна. Бацька яго ўсё жыццё працаваў у сельскай гаспадарцы шафёрам, маці –
Толькі памяць зберагае аднятае лёсам…
16 красавіка адбылося ўрачыстае ўмацаванне памятнай шыльды на фасадзе будынка МПМК-147 чалавеку, чыя праца і справа жыцця былі аддадзены Дзятлаўшчыне, – Пятру Гросу.
Дарадчыца, сябар і дарагі чалавек
Яе любілі вучні, паважалі бацькі. Яна імкнулася прывіць дзецям самыя лепшыя якасці чалавечага характару: дабрыню і спагаду, ветлівасць і чуласць. У гэтым годзе адсвяткавала сваё васьмідзесяцігоддзе цудоўная жанчына і сяброўка Марыя Сташэнка. Яна разумны і адукаваны чалавек. Школу, тэхнікум і інстытут закончыла на выдатна. У Дзяталава прыехала працаваць у 1964
Дятловчанин Максим Комаров, магистрант БГТУ, в числе лучших молодых ученых республики
Дятловчанин Максим Комаров, магистрант БГТУ, в числе лучших молодых ученых республики
Паэт са шчырым сэрцам патрыёта
2 красавіка Вікенцію (Віктару) Мікалаевічу Шымуку споўнілася б 85 гадоў. Многія людзі ў такім узросце яшчэ бадзёрыя, рухавыя, цікавяцца жыццём сваіх дзяцей і ўнукаў, жывуць заўтрашнім днём. А яго няма з намі ўжо дваццаць гадоў. Няма на зямлі паэта, які шчыра любіў і апяваў Дзятлаўшчыну, патрыёта малой радзімы, яе адданага