Раготна называлі Парыжам
“Назва Раготна ўтворана ад назвы-арыенціра: пасяленне на вуглу леса, возера, ракі”, – сцвярджае хранікальна-дакументальная кніга “Памяць. Дзятлаўскі раён”.
85 гадоў з дня нараджэння Вячаслава Адамчыка. Паклон яго зямлі
У вёсцы Варакомшчына, на радзіме Вячаслава Адамчыка, усталявалі мемарыяльны камень з шыльдай у гонар таленавітага пісьменніка.
Не выкрасліць ні з гісторыі, ні з памяці
У гісторыі няма іншых прыкладаў моладзевага руху, які б за гады свайго існавання ахапіў больш за 160 мільёнаў чалавек і мог пахваліцца рэальнымі дасягненнямі. Грамадзянская вайна, працоўныя пяцігодкі, гераізм у гады Вялікай Айчыннай вайны, цаліна, ударныя будоўлі – усё гэта старонкі гісторыі камсамола.
Культурных справаў майстры. Хто атрымаў Ганаровыя граматы райвыканкама?
Прыгожай восеньскай парой, калі гарадскія вуліцы патанаюць у золаце лісця, сваё прафесійнае свята адзначаюць работнікі культуры.
Стараста вёскі Пацаўшчына
У кожнай вёскі ёсць свая непаўторная гісторыя, свае звычаі і традыцыі і ёсць людзі, якія берагуць гэту гісторыю. У вёсках такія людзі – гэта старасты.
Мелодыя роднага краю. У Мінску адкрылася выстава жывапісу да 520-годдзя горада Дзятлава (+відэа)
Выстава жывапісу да 520-годдзя горада Дзятлава адкрылася 15 кастрычніка ў Палацы культуры прафсаюзаў у Мінску.
У доме, дзе жывуць любоў і згода
Дом, як кажуць мудрыя людзі, – гэта не прыгожы будынак, напоўнены мэбляй і бытавой тэхнікай. Дом – гэта пах ежы, знаёмыя галасы, дзіцячы смех, малюнкі на сценах, адным словам – маленькі сусвет, які насяляе сям’я.
Тэрыторыя даверу і талерантнасці
Школа… Мая школа… Гэтыя словы адгукаюцца светлым пачуццём у душы кожнага… Школа ў нашай памяці – гэта светлыя класы, спісаная крэйдай дошка, страчаны дзесьці дзённік, першая закаханасць, строгія настаўнікі, бацькоўскія натацыі, школьны двор, на якім разгульваюць восеньскія вятры.
Ад панскай Польшчы да нашых дзён (Жыццёвы шлях Валянціны Абрамчык)
Жыхарка вёскі Міроўшчына Валянціна Сямёнаўна Абрамчык (у дзявоцтве – Барысевіч) пражыла доўгае, поўнае выпрабаванняў жыццё, добра памятае той час, калі Заходняя Беларусь уваходзіла ў склад панскай Польшчы, шмат можа расказаць пра жахі Вялікай Айчыннай вайны і нялёгкія пасляваенныя гады.
Дзятлаўшчына – наша малая радзіма. Гісторыя адной сям’і
Кожны год вясной і восенню вялікая сям’я Пранюк збіраецца ў вёсцы Нарбутавічы Дзятлаўскага раёна. Бацькоў – Франца Антонавіча і Ганны Іосіфаўны – ужо няма ў жывых, а іх дочкі Яніна, Ірына, Браніслава, Алена і Дануся падтрымліваюць цесную сувязь, нягледзячы на тое, што толькі дзве з іх жывуць на Дзятлаўшчыне.