Што адметнае пабачылі на “Дажынках”?

Важнае Грамадства Свежыя навіны

З такім пытаннем звярнуліся да дзятлаўчан – удзельнікаў свята ў Смаргоні.

Павел Сухецкі, трактарыст-машыніст КСУП “Войневічы”:

На “Дажынках” – адкрыцці, узнагароджанні – прысутнічаў не ўпершыню. Але ўсё роўна адчуваеш нейкае хваляванне, калі называюць тваё прозвішча і трэба ісці атрымліваць узнагароду. Сёлета гэта Грамата Савета Міністраў Рэспублікі Беларусь.

Адкрыццё свята заўсёды прыгожае і відовішчнае. Арганізатары гэтым разам задумалі скласці вялізны сноп. Аж пад метры тры. Кожны раён прывёз свой, і ў выніку атрымаўся з усіх снапоў сімвал ураджаю ўсёй Гродзеншчыны.

Калі даведаўся, якая праграма “Дажынак”, вельмі хацелася патрапіць на выставу тэхнікі Мінскага трактарнага завода. Зразумела, як механізатара, цікавяць розныя сельскагаспадарчыя машыны. Добра, што і дарослыя, і дзеці могуць пабачыць, ацаніць, параўнаць тэхніку, а хто смялейшы, пазадаваць пытанні.

Марыя Ціхан, начальнік аддзела прагназавання, фінансавання і справаздачнасці АПК упраўлення сельскай гаспадаркі і харчавання райвыканкама:

-Мне давялося пабыць на “Дажынках” летась у Іўі. Пабачыла падворкі, гандлёвыя рады, паслухала выступленні артыстаў. У Смаргоні на свяце было не менш займальна. Кожны раён прыклаў шмат намаганняў, каб выглядаць адметна. Пабачыць набыткі суседзяў, калегаў цікава: якія падворкі ў Ліды, Слоніма, Навагрудка…

На гэтым свяце праводзіўся конкурс на самую вялікую агародніну. Удзельнікі прывезлі веліканаў – гарбузы, буракі, моркву, бульбу, капусту. Глядзіш і дзівішся прыродзе і людскім рукам.

А яшчэ мне, як гаспадыні,  цікава было паглядзець на караваі. Майстэрства выпечкі вельмі высокае. Наш дзятлаўскі каравай глядзеўся прыгожа.

Вольга Цюшляева, дырэктар Дзятлаўскага гісторыка-краязнаўчага музея:

-На свята мы прывезлі сваю выставу, і яна экспанавалася на дзятлаўскім падворку. Мяне ж, як музейнага работніка, зацікавіў на “Дажынках” этнаграфічны музей пад адкрытым небам “Ад сявенькі да хлеба”. Там можна было пабачыць прылады сялянскай працы, паслухаць абрадавыя песні, самому паўдзельнічаць і атрымаць уяўленне пра сялянскі занятак.

Яшчэ цікава было пабыць на пешаходным бульвары. Там на тэатралізаваных пляцоўках узнаўлялася мінулае Смаргоні: працавалі чысцільшчыкі абутку, бараначніцы, мастакі.

Іна ЯЎСЕЙЧЫК
Фота Вольгі ЮШКЕВІЧ